من هنوز در تعريف دو بعدی زندگی مونده ام چه برسه که بخوام به بعد سوم و چهارم فکر کنم. من در ديدن خطوط ساده زندگی مشکل دارم چه برسه تصوّر جهان خميده متقارن و احيانا نا متقارن! این اصول ناشناخته هاوکينگ چيه که نميذاره به کودکی برگردم! ای کاش پارادوکس های زندگی به سادگی پارادوکس های زنون بود.
ایران که بودم يک سری چراغ های سه رنگ کنار چهارراهها و خطوط عابر پياده بود که گمان من این بوده که کاربردش برای زيبايی شهر و خيابون ها هستش
هميشه فکر می کردم در اروپا که شهرها تميز تر و زيباترن این چراغ ها بايد يچيزی مثل چراغ های ديسکو هاشون باشه
امّا وقتی اومدم اینجا ديدم که چراغ های اینجا هم مثله چراغ های ایرانه، تنها فرقش اینه که مردم بيشتر بهش نگاه می کنن
روزی دلمو به دريا زدم و از يکی همين چشم آبی ها پرسيدم که; چرا اینجا آدم ها به این چراغ نگاه می کنن؟
پرسيد; مگه شما ازينا تو کشورتون ندارين؟
گفتم چرا داريم
گفت اونجا واسه چی استفاده می کنن؟
گفتم در جهت زيبا سازی شهر
گفت اینجا يه مصرف ديگه هم داره
گفتم چی؟
گفت وقتی سبزه مردم بومی همين کشور از خيابان رد ميشن، وقتی زرده يک سری خارجی ها و وقتی قرمزه يک سری خارجی های ديگه که ایران رو هم شامل ميشه
ازش تشکر کردم و ازينکه يه چيز جديد ياد گرفتم بسيار خوشحال بودم
دفعه بعد که خواستم از خيابون رد بشم، منتظر نوبت خودم شدم تا چراغ قرمز بشه
وقتی چراغ قرمز شد، به وسط خيابون اومدم، ناگهان پليسی که اونجا بود سوت کشيد و داد زد
آقاااا مگه نمی بينی چراغ قرمزه!
گفتم من ایرانيم
گفت برو برو برو
پ ن: کاريکاتور کاری از مانا نيستانی
به تجربه دریافتم که غالب چیزهایی که در زندگانی عادی به آن بر می خوریم ، پوچ وبی فایده است و چیزهایی که من بدانان دلبسته ام یا گریزانم ، به خودی خود نه خوب و نه بد هستند و نیک و بد ها همه نسبی هستند . اگر دلبستگی انسان به چیزهای ناپایدار و زودگذر باشد ، چون از دست بروند ، سبب یأس و اندوه می شوند . بالأخره تصمیم گرفتم که به جستجوی چیزی بپردازم که به خودی خود خوب است و می تواند خوبی خود را به آنان منتقل کند و به وسیله آن از سعادت ابدی برخوردار باشم . آنکه دلبسته به امور پایدار باشد ، خوشی او همیشگی خواهد بود
دیدم مردم دنیا همه به دنبال اموری چون لذتهای حسی ، ثروت و شهرت می روند و به خاطر آن خود را متحمل سختیها و رنج و خطر می کنند ؛ اما این قبیل امور هرچه افزونتر شوند ، بیشتر مطلوب می گردند و سبب رضایت و سکون خاطر نمی شوند و موجب رنجها و دشمنیها و فسادها می گردند . این امور نباید مقصد قرار گیرند ؛ بلکه باید وسیله ای برای رسیدن به خیر بالاتر باشند
« تنها عشق به یک حقیقت جاودانی و لایتناهی می تواند چنان غذایی برای روح تهیه کند که او را از هر رنج و تعبی آسوده دارد . بنابراین باید با شوق و نیروی هرچه تمامتر به دنبال آن رفت »
حال در جستجوی این حقیقت چگونه می توان مطمئن بودکه علم ما صحیح است و به درستیش اعتماد داشت ؟
باروخ ( بندیکت) اسپینوزا
