ميان وحدت و فرديت، اراده کردن و مجبور شدن، زندگی و رنج کشيدن، يک تناقض نهفته ست. تناقضی که زايش يک تراژدی ست. تراژدی ای که گواهی ست بر نياز زندگی به يک توجيه. توجيه ای برای رستگاری از رنج کشيدن.
 
 
پ ن:  برگرفته از کتاب نيچه و فلسفه اثر ژيل دلوز صفحه ۳۲.