شايد نسبت موفقيت در زندگی، با ميزان رعايت معيار های اخلاقی و انسانی، نسبت عکس داشته باشه! و بهتر باشه پارامتر های موفقيت رو بجای اینکه در ميزان خلاقيت، پشتکار، شعور و ... بيابيم! در رياکاری، خودخواهی، جاه طلبی و ... جستجو کنيم!  فرقی هم نميکنه؛ که این انسان موفق، تريپ روشنفکر باشه يا پيشونی از فرط ایمان سياه کرده باشه!  
 
 
پ ن: تعريف موفقيت نسبی ست، این نوشته هم مطلق نيست. هميشه جا برای استثنا هست.