قديما؛ منم بجای اینکه بشينم خاطرات گذشته رو ورق بزنم، با کلی رويا و آرزوی محال خيالبافی می کردم. فک کنم؛ ديگه نه من به آينده تعلق دارم، نه آينده به من! 
کانت می گفت؛ اگه آرزو و خواب رو از کسی بگيرن به بدترين موجود روزگار تبديل خواهد شد، هنوز جای شکرش باقيه که عاشق خوابم.