وقتی به گذشته خودم نگاهی ميندازم، می بينم؛ چه بيراهه ها نرفتم و چه اشتباهات که نکردم!  حتی اگه راهی برای بازگشت به گذشته وجود می داشت، برای من فرقی نمی کرد، چون توان بازگشت رو در خودم نمی بينم. چه راحت دور شدمو چه زود خسته! هر چقدر به دور و برم نگاه می کنم که مقصری پيدا کنم تا بخشی از سنگينی اشتباهاتمو به دوشش بندازم، بی فايدست، کسی جز خودم نيست.