دنيای پيرامون ما، بازتاب يک احساس هستش و وجود احساس بدون احساس کننده ناممکن. به عنوان مثال، دريافت رنگ آبی از تماشای آسمون، به واسطه  حسی ست که در وجود منه و تنها به دليل وجود من وجود داره و من دارنده اون حس هستم. شايد همه ما با ديدن  آسمون با برداشتی واحد، آسمان را به رنگ آبی بپنداريم! ولی دريافت ما از رنگ آبی بسته به احساسات و آگاهی ما متفاوته.
 
درسته آسمون همه جا يک رنگه، ولی واسه هرکی يه رنگه!