نمی دونم چرا وقتی علامت سياه وسط پيشونی بعضی آدم ها رو می بينيم، بجای اینکه ياد مهر و سجود بيوفتم، آيات پانزده و شانزده سوره العلق يادم مياد!
 
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
 
شايد بخاطر مادر بزرگم بوده که بيش از شصت سال بر روی مهر نماز خوند، ولی پيشونیش تا لحظه مرگ سفيد سفيد بود!
 
 ترانه ای که ربطی این نوشته نداره رو می تونيد از اینجا بشنويد.