وقتی خودمون بر خودمون برملا ميشيم، تازه می فهميم از ایده آلی که در ذهن داشتيم چقدر فاصله داريم! به قول هلن ليند; این برملاشدگی يک تجربه نقص هستش که بهش می گيم « شرم ».