بيقرار

در زندگی هميشه با امّا و اگر هايی درگيريم که به آينده گذشته يا به آينده آينده ما مرتبط هستش.

«اگه این اینطوری شده بود، الان به شرايطی که ميخواستم رسيده بودم.» (آينده گذشته)

«اگه اینطوری بشه، ميتونم به شرايطی که می خوام برسم.» (آينده آينده) 

امّا همه اینا حدس و گمانی بيش نيست! شايد بشه آينده گذشته رو تجزيه و تحليل کرد، ولی پيشبينی آينده آينده خيلی پيچيده تره.

برتراند راسل معتقد بود; آينده با گذشته همانندی نداره و تجربه به تنهايی نمی تونه ابزاری برای پيشبينی آينده باشه، چون در پيشبينی ها به دلايلی تکيه می کنيم که بر پايه آينده گذشته استوار هستند نه آينده آينده.