بيقرار

این روزها، مردم فقط به همديگه شک می کنن! کمتر کسی پيدا ميشه که بخواد از شک به يقين برسه يا حتی با شک کردن بيانديشه!

دکارت می گفت: «من می انديشم پس هستم» و پيش فرضش  هم این بود که «من شک می کنم پس می انديشم» و استنتاج می کرد که «من شک می کنم پس هستم».

وی معتقد بود با پيش فرض شک کردن ميشه به يک نقطه قابل اتکا و ساکن رسيد. من هم فکر ميکنم جاده يقين از شک می گذره. دکارت هميشه منو ياد خيام می اندازه.