شما آدم های اطرافتون رو دسته بندی می کنيد؟

معيارهای این دسته بندی چيه؟

نژاد؟ مليت؟ ثروت؟ تحصيلات؟ عقيده؟

آيا آدم ها يا سفيدن يا سياه؟ آيا واقعا سفيد و سياه مطلق وجود داره يا اینکه همه چيز خاکستریه؟ بعضی ها خاکستری روشن، بعضی ها خاکستری تيره!

موريس مترلينگ آدم هارو به سه دسته تقسيم کرد: آدم هايی که شبيه مگس هستند، آدم هايی که شبيه مورچه هستند و آدم هايی که شبيه زنبور عسل هستند.

«عده اي چون مگس هستند. آدمهاي عيب جو مثل مگسانند كه فقط روي عيب و كثافتها مي نشينند. آدمهاي سخت كوش و زحمت كش مثل مورچه هستندكه فقط به جمع كردن و انبار كردن مي انديشند و پردازش در كار آنها نيست. انسانهاي وارسته مثل زنبور عسل هستند كه از شهد گلهاي مختلف مي نوشند و تبديل به عسل مصفا مي كنند و خلاقيتي در كارشان هست.»

ولی من زياد با این دسته بندی مترلينگ موافق نيستم! خيلی ها رو ميشناسم که در هيچکدام از این سه دسته قرار ندارند. يه جور هايی با دسته بندی آدم ها موافق نيستم، آدم ها گاهی خوبن گاهی بد، بدترين آدم ها هم نکات مثبتی در وجودشون دارن همونطور که بهترين آدم ها نکات تار و منفی در وجودشون کم نيست! از طرف ديگه، چی خوبه چی بد؟ پيدا کردن تعريف مشخصی از خوبی يا بدی کاره آسونی نيست! چه برسه تقسيم بندی آدم ها به خوب يا بد بودن.