|
|
|
|
روح هم مثه جسم نياز به انرژی داره.
امّا اینکه این انرژی چطور تامين ميشه، کسی بطور دقيق نمی دونه! فقط يک سری فرضيه وجود داره.
کارل يونگ در اوايل قرن بيستم فرضيه ای مطرح کرد که از این قرار بود:
وی انسان ها رو به دو دسته تقسيم کرد; انسان های برون گرا; که افرادی اجتماعی، شاد و پر جنب و جوش هستند و انسان های درون گرا; که انسان هايی کم حرف، آروم و خجالتی هستند.
کارل يونگ معتقد بود; برون گرا ها انرژی خودشون رو از دنيای بيرون و از طريق ارتباط با ديگران تامين می کنند و درون گرا ها انرژی رو از درون خودشون و از ایده ها و مفاهيم که در ذهن خودشون دارند تامين می کنند.
من فکر می کنم سياستمدار ها بايد برونگرا و فيلسوفان درونگرا باشن! واسه همينه که هيچ فيلسوفی سياست مدار خوبی نميشه.
|