هيچ چيز به اندازه فهم و شعور عادلانه تقسيم نشده است: هر کسى اعتقاد دارد به مقدار کافى از آن برخوردار است.رنه دکارت
من برای خودم Dilemma عدالت بی انصاف اعتقاد شور و حال ضروری و غير ضروری پارادوکس آزادی ترازوی زندگی دموکراسی عدالت خردگرايی يا تحقير ديگران! عاقل ديوانه ی مقدس زيبايی ديروز فلسفه، امروز دين کی با کلاسه؟ جايی که فکر کوتاه و ديوار بلندست واژه نامه ابراهيم درستایش دیوانگی عناوین نوشته های پيشين آبان 1388 مهر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 آرشيو موضوعی پراکنده سرگذشت از قلم ديگران پيوند های روزانه نماز شب کودکان کارگر اکبر اعتماد: غرب دروغ می گويد وب سايت های خواندنی تاريخ فلسفه کانون فلسفه و حکمت تسليم مولانا حافظ خيام ریرا حسین پناهی دوستان زن بيقرار (فاميل) آرامش تا بیکران ها بيكرانه سپهر شرح درد اشتیاق RSS آمار
پراکنده سرگذشت از قلم ديگران پيوند های روزانه نماز شب کودکان کارگر اکبر اعتماد: غرب دروغ می گويد وب سايت های خواندنی تاريخ فلسفه کانون فلسفه و حکمت تسليم مولانا حافظ خيام ریرا حسین پناهی دوستان زن بيقرار (فاميل) آرامش تا بیکران ها بيكرانه سپهر شرح درد اشتیاق RSS آمار
زن بيقرار (فاميل) آرامش تا بیکران ها بيكرانه سپهر شرح درد اشتیاق RSS آمار
RSS
بيقرار
مردم همواره نسبت به عدم عادلانه تقسيم شدن هر چيزی معترضند بجز يک چيز، بقول دکارت:
«هيچ چيز به اندازه فهم و شعور عادلانه تقسيم نشده است: هر کسى اعتقاد دارد به مقدار کافى از آن برخوردار است.»
